Άνεμος και Σιωπή

Ρώτησε η σιωπή τον άνεμο:
– Γιατί κάνεις τόση φασαρία και δεν ηρεμείς ποτέ;
Κι ο άνεμος αποκρίθηκε όλο απορία:
– Μα σαν πάψω να λυσσομανώ εσύ δεν θα υπάρχεις γιατί εσύ θα είμαι εγώ.
– Πόσο αφελής είσαι καλέ μου άνεμε – παρατήρησε η σιωπή – η απουσία είναι η φύση της ύπαρξής μου, υπάρχω όταν δεν είμαι εδώ.
Ο άνεμος ξαφνιάστηκε, σκέφτηκε για λίγο και με ύφος περιπαιχτικό ρώτησε:
– Ναι καλά κι άμα δεν είσαι εδώ τότε πού είσαι, φυσικά αλλού θα μου πεις τότε όμως δεν θα πρέπει να λυπείς κι απ΄το αλλού;
– Τίποτα δεν κατάλαβες άνεμε – μονολόγησε η σιωπή.
Δίνει μια ο άνεμος και μ’ ένα στροβιλισμό κυκλώνει τη σιωπή.
– Και τώρα που θα πάς;
– Μα ήδη λείπω δεν το νοιώθεις; Χάρισμά μου είναι η απουσία. Δεν έχω να πάω πουθενά γιατί ήδη δεν είμαι εδώ.
Ο άνεμος εκνευρίστηκε, πήγε δεξιά, πήγε ζερβά, ανεβοκατέβηκε κι ανέκραξε:
– Όπως καταλαβαίνεις κυρά Σιωπή εγώ είμαι παντού κι εσύ είσαι το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να λείπεις ε! και τι μ’αυτό;
– Δεν ημπορείς να νοιώσεις το μεγαλείο της απουσίας μου γιατί όταν λείπεις εσύ δεν υπάρχεις ενώ εγώ υπάρχω όταν λείπω.
Πύρωσε ο ήλιος τον ορίζοντα και κρύφτηκε ματωμένος πίσω απ΄τις αχνές κορυφογραμμές και μ΄ένα πένθιμο λυγμό ο άνεμος κρύφτηκε ανάμεσα στις φυλλωσιές. Η σιωπή γιόμισε την ατμόσφαιρα με την απουσία της σιγοτραγουδώντας:

Σένα αγαπούν οι ναυτικοί
και μένα οι καλογέροι…

© N.Π.

[H φωτογραφία είναι της Simone Pallesi]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: